Reeds of Glass

Het zou kunnen zijn dat de eerste episode van Garasu no Ashi niet meteen veel indruk maakt. De vierdelige miniserie vertelt het verhaal van Setsuko Koda, een jonge vrouw die getrouwd is met een hoteleigenaar die haar vader had kunnen zijn. Het is een verhaal met zware thema’s zoals overspel, kindermishandeling, huiselijk geweld en moord. En zo zwaar wordt het ook gebracht. Het tempo ligt laag, de beelden zijn somber, de muziek is subtiel. En dat kan even wennen zijn.

Echter, de aanhouder wint. Episode 2 weet je al snel bij de strot te grijpen. De emotionele band met de spelers begint zich te vormen. De shots zijn adembenemend en weten continu de stemming perfect uit te beelden. Er is weinig muziek, maar wanneer de gevoelige pianomuziek zijn intrede doet is de impact des te groter.

Ook het verhaal weet vanaf de 2e aflevering indruk te maken, wordt gedurende de serie steeds sterker en weet toe te werken naar een zeer memorabel einde. Overigens niets dan lof over de acteerprestaties van hoofdrolspeelster Saki Aibu, die op fenomenale wijze haar rol vervult. Deze dame kan meer dan alleen jolige rolletjes spelen, dat heeft ze wel bewezen.

Een zeer fijn stukje kunst, deze drama.

saki_aibu_030

 

J-drama is fantastisch

Dat was mijn conclusie toen ik op MyDramaList onlangs opmerkte dat ik de 100 afgeronde titels had gepasseerd. Het kijken van Japanse drama is een uit de hand gelopen hobby, maar een zeer prettige. Toen ik in november 2013 mijn eerste J-drama keek (Densha Otoko / 電車男) was ik verslaafd. Er gaat niets boven een serie waarbij je niet kan wachten om de volgende episode te bekijken, en uit Japan komen veel van dit soort series.

Japanse drama’s verschillen op een aantal vlakken van Amerikaanse. Zo wordt er niet altijd gefocust op een specifiek genre, maar worden diverse genres gemixt, om zo een hoger ‘slice-of-life’-gehalte te krijgen. Dat maakt het makkelijker om je in een karakter te verplaatsen en aangezien ik me graag identificeer met de spelers spreekt mij dit erg aan.

Daarnaast ligt de focus vaak op het verhaal en de karakterontwikkeling. Doorgaans wordt het verhaal verteld in een enkel seizoen van 10 à 11 episodes. Veel series krijgen dan ook geen tweede seizoen, het verhaal is immers al verteld. Ook dat principe vind ik erg prettig.

Ik ga hieronder een paar van mijn favoriete series uitlichten. Je moet uiteraard niks, maar ik adviseer sterk om er eens eentje te bekijken.

 

Orange Days / オレンジデイズ

orange-days

Deze serie gaat over de jonge student Kai die op de universiteit  waar hij studeert kennis maakt met Sae, een vioolspelende studente. Al snel komt hij erachter dat ze doof is, en daarnaast beschikt over een wat moeilijk karakter. Kai weet echter langzaam haar vertrouwen te winnen. Zo ontvouwt zich een verhaal waarin vriendschap, romantiek, en het overwinnen van schijnbaar onoverkomelijke hindernissen centraal staan. Voor je het weet zit je op de bank hardop aanmoedigende leuzen te roepen. De buren zullen wel denken.

 

Dear Sister /  ディア・シスター

DearSisternov4

Misaki (27) en Hazuki (29) zijn twee zussen met totaal verschillende karakters. Nadat Misaki enkele jaren weinig tot niks van haarzelf heeft laten horen staat ze ineens bij Hazuki op de stoep. Ze trekt bij haar in, maar het chaotische, zorgeloze gedrag van Misaki botst met de wat degelijker ingerichte levensstijl van Hazuki. Oftewel, maximaal ruzie. Echter dragen beide dames een geheim met zich mee. Het zorgt ervoor dat ze beiden op een interessante manier naar elkaar toe groeien.

 

LIFE / ライフ

Life_(2007-Japan-Fuji_TV)

Deze serie gaat over Ayumu, die op haar nieuwe school gebukt gaat onder de pesterijen van haar klasgenoot Manami en haar vriendinnen. Laten we er geen doekjes om winden, het gaat om pesterijen van het extreme soort.  Ayumu’s moeder en lerares bieden weinig hulp, zij hebben zo hun eigen problemen. Hierdoor is ze genoodzaakt de strijd tegen het pesten zelf aan te gaan. De heftige scenes (voorzien van een aparte doch effectieve soundtrack) van deze ijzersterke serie brengen je naar het puntje van je stoel.

 

Tokyo Airport / 東京エアポートー

a0143100_935521

Kaori begint aan haar carriere als luchtverkeersleider. Gedurende 10 episodes maak je niet alleen haar persoonlijke groei mee, maar beleef je het reilen en zeilen op vliegveld Haneda, en dan voornamelijk in de verkeerstoren. Meer dan eens komt ze in situaties terecht waarin elke seconde telt om een catastrofe te voorkomen. Zeker als je, zoals ik, een vliegveldfetisjist bent is dit een must-see.

 

Last Friends / ラスト・フレンズ

LastFriends

Michiru gaat samenwonen met haar vriend Sousuke, maar helaas blijkt dan dat meneer losse handjes heeft. HIj houdt haar continu in de gaten en bij elke twijfel aan haar trouwheid (denk hierbij aan het knippen van een andere man in de kapsalon waar ze werkt) schroomt hij een gewelddadige afstraffing niet. Wanneer haar jeugdvriendin Ruka hier lucht van krijgt biedt ze haar onderdak aan: een huis dat Ruka met enkele andere mensen deelt. Michiru voelt zich welkom en er vormt zich een hechte vriendengroep, maar ondertussen heeft Ruka stiekem gevoelens voor haar, en hangt Sousuke (geniaal creepy weggezet door Nishikido Ryo) ondertussen de stalker uit. Een meeslepende en met vlagen doodspannende serie.

 

 

Oweynagat

DOOL is een band uit Rotterdam en ze maken een mix van doomy rock, pop en hier en daar wat metal. Het nummer Oweynagat is intussen al een poosje uit, en het is verdomme ijzersterk! Ik kan niet wachten tot het debuutalbum te horen is.

 

Het leven is vreemd

lifeisstrange-topbanner

Zondagavond heb ik Life Is Strange uitgespeeld. Het was het einde van een kleine 20 uur speeltijd waarin ik het avontuur van de jonge fotografiestudente Maxine Caulfield heb mogen ervaren. Een avontuur dat me nog lang zal bijblijven.

Life Is Strange laat zich het beste omschrijven als een interactieve serie. Het verloop van het verhaal is echter sterk afhankelijk van de keuzes die je al spelende maakt. Daarnaast bezit Maxine over een ‘superkracht’, namelijk het terugspoelen van de tijd. Dit biedt interessante mogelijkheden, zoals het manipuleren van een gesprek, het bereiken van een bepaalde locatie, of het herstellen van een gemaakte keuze.

Want keuzes zal je moeten maken en de gevolgen ervan kunnen groot zijn. Niet zelden zijn dit keuzes die je helemaal niet wilt maken. Met enige regelmaat worden er twee (of soms zelfs drie) kwaden voorgeschoteld, waarna je niets anders kan dan minutenlang peinzen, om vervolgens met trillende vingers uiteindelijk een knoop door te hakken. Op hoop van zegen.

Het verhaal dat Life Is Strange vertelt is ijzersterk. Ik ga niets spoilen, maar mede hierdoor creëer je een band met de personages. De inwoners van Arcadia Bay, waar het avontuur zich afspeelt, ontwikkelen zich tot karakters waar je van gaat houden of waar je een hekel aan krijgt. De emotionele impact wordt hier alleen maar groter door.

Het is lang geleden dat ik zó onder de indruk ben geweest van een game. Nog steeds eigenlijk, want ondanks dat het verhaal afgelopen is zindert het nog na. En dat vind ik fantastisch. Voor 20 euro koop je de season pass met alle 5 de episodes. Doe dat alsjeblieft, want het zou zomaar de beste 20 euro kunnen zijn die je ooit hebt besteed.

Transparante kleuren

Toumeina Iro is het debuutalbum van de Japanse idoolgroep Nogizaka46 (乃木坂46). Dit dubbelalbum verscheen begin januari 2015 en is dus al ruim een jaar uit. Toch wil ik het er even over hebben, want ik word er erg gelukkig van.

Ik had nog nooit van deze groep gehoord tot afgelopen november. Als je in die periode in Japan rondhing was het moeilijk de monsterhit Ima, Hanashitai Dareka ga Iru te ontlopen.

Enthousiast was ik niet meteen, maar dat veranderde. Het liedje is namelijk nogal aanstekelijk. Bij thuiskomst besloot ik daarom het album eens te proberen.

De monsterhit staat er niet op, maar wel genoeg andere kippenvelkrakers. Zoals het positieve Inochi Wa Utsukushii, de fragiele pianoballad Anata no Tame ni Hikitai, of het opswepende Girls rule, waar climaxerende zanglijnen de boventoon voeren (echt, als je van dit nummer niet vrolijk wordt heb je écht een kutdag).

Ik raad deze muziek dus nogal aan, behalve als je echt een hekel hebt aan mierzoete j-pop. Het is min of meer het muzikale tegenovergestelde van vuige chaosgnostische black metal (overigens ook een aanrader), maar daarom niet minder sterk. Probeer het eens!

1cSRCL8662.SB1A

日本の冒険

東京市と横浜市

2015年 の10月に私は二回目の日本に行きました。先ず、東京で三泊しました。ホテルは上野公園の近くにありました。2013年に、すでに東京に行ったことがあるので、見慣れた所がありました。上野や中野や秋葉原を訪れました。

DSC_0022

それから、三日目に横浜に行きました。その旅は素晴らしかったです!天気は良かったのですが、強い風がありました。「コスモクロック21」という観覧車に乗りました!観覧車からの眺めはとても綺麗でした。

DSC_0110

名古屋市と静岡市

四日目、名古屋市に行きました。名古屋市は色々なことができます。着いた後、お腹がすいていたので、カツ丼食べに行きました。次の日、先ず名古屋市科学館訪れました。本当に面白かったです!多くの双方向型の展示がありました。

DSC_0176

その後、名古屋城に行きました。写真撮りました。

DSC_0201

金曜日、静岡市に日帰り旅行しました。清水港から、初めて富士山を見ました!さいわい、天気が良かったです。

DSC_0253

名古屋市に戻ってから、名古屋テレビ塔の展望台から名古屋市の夜景を堪能しました。

金沢市

土曜日、金沢市に行きました。金沢市では素晴らしいホテルに泊まりました。ホテルは小さかったですが、インテリアは興味深かったです。美味しいコーヒーもあって、従業員は優しかったです。日曜日に先ず東茶屋街を訪れました。金沢市で一番大きい歴史的な茶屋街です。

DSC_0327

その後、兼六園散歩しました。そこはとても混んでいたので、いい写真を撮のが難しかったです。兼六園のそばにある金沢城も訪れました。綺麗だと思いました。午後長町に行きました。長町は武家屋敷の面影が残る町です。それも面白かったです。

DSC_0415

黒部峡谷

11月最初の月曜日、黒部峡谷に日帰り旅行をしました。深い森に囲まれた美しい峡谷です。峡谷の中を列車が走っています。始発は宇奈月駅です。そこに着いた時、天気はよくありませんでした。雨が降って、冷たい風も吹いていました。それでも、トロッコ電車にどうしても乗りたいと思いました。いい写真を撮りたかったのです。列車から、たくさんの素晴らしい眺めを見ることができました。

DSC_0506

終点の欅平駅降りました。そこでは、山道を散歩しました。30分歩いた後に疲れたので、駅に戻りました。この旅は本当に特別でした。できたことを感謝します。

DSC_0531

岡山市

岡山市は過小評価されていると思います。旅行の中で多くの観光客は岡山市飛ばしています。でも、賑やかで良い町なので心から勧めます。着いてからホテルチェックインした後で、先ずイオンモールに行きました。とりわけフードコートはすごかったです。大きなお寿司のお弁当を買いました。夜、イオンモールのそばにあるジョイポリスに行きました。アーケードゲームをしました。

DSC_0555

次の朝、岡山城と楽園を訪れました。楽園は美しかったです。午後は高梁市に行きました。そこは松山城があります。その城を見るために、先ず山に登らなければなりません。本当に冒険でした。登るのは疲れましたが、山頂から高梁市の絶景を楽しました。岡山に戻る途中、倉敷市で降りました。そこには美観地区があります。素敵な雰囲気があるとおもいました。

DSC_0634

尾道市

お寺をたくさん見るために、尾道市に行きました。特別なお寺を見るためのコースがあります。千光寺にロープウエイがありますが、階段に登りました。そのため、多くの美しいものを見ました。

DSC_0679

でも、前日、松山にも登っているので、疲れていて、山頂の展望台に着いた時には、とてもうれしかったです。そこからの景色は絶景でした。写真を撮ってからすこし休んで、美味しいメロンアイスクリームを食べました。

広島市

11月6日に広島市に到着しました。天気は暑かったです。広島駅からホテルまで歩くの遠かったですが、都市の美しさを楽しみました。ホテル窓からの眺めも素晴らしかったです。

DSC_0689

夜、本道に行きました。本道は大きな商店街です。翌朝、広島市の歴史について学びました。先ず、広島平和記念資料館を訪れました。それはとても印象的でした。平和記念公園の慰霊碑も同じでした。その後、原爆ドーム見に行きました。ドームを見た時に感じたことを言葉に表すのは難しいです。

DSC_0725

原子爆弾に関する記念碑を見た後、広島城に行きました。広島城は原子爆弾で破壊されましたが、1958年に建て直しされました。私は広島城を一番綺麗な城だと思います。その後、縮景園を訪れました。縮景園を散歩するのは面白かったです。橋がたくさんあるのです。しかも、紅葉を楽しみました。

DSC_0754

夜、お好み村に行きました。お好み村はお好み焼き屋がたくさんある建物です。完璧な広島風お好み焼きを食べられる所です。美味しいエビのお好み焼きを食べました。

DSC_0792

宮島

宮島は広島市の近くにある小さな島です。宮島に行くために、フェリーに乗らなければなりません。私が宮島に渡った時は、とても曇っていましたが、フェリーからの景色は美しかったので、曇り空は気になりませんでした。宮島に到着した時、先ずお土産屋に行きました。お土産屋がたくさんあります!しかも、あらゆる所に可愛い鹿がいます。

DSC_0816

混んでいた通りを散歩した時、美味しい食べ物を食べましたが、食べ物の名前を忘れてしまいました。その後、厳島神社の鳥居を見に行きました。とても有名な観光地です。

DSC_0830

午後に宮島水族館を訪れました。そこでは、色々な日本の海洋生物が見ます。

DSC_0875あいにく、私はアシカライブに遅刻してしまいました。宮島は本当に楽しかったです!

東京に戻りました

日本の旅行の最後の2日間、東京また泊まりました。家族と友だちのためにお土産を買うことに決めました。東京は買い物に行く楽しい都市です。面白い店がたくさんあります。浅草や原宿、秋葉原を訪れました。それらの場所には行ったことがあったが、また楽しかったので、うれしくなりました。

DSC_0895

その後、オランダに帰らなければなりませんでした。この旅ができたことに本当に感謝します。また日本に来るつもりです!

Hammer of the Witches

Om te beginnen met de conclusie, het nieuwe album van het Cradle of Filth is zeldzaam sterk. En dat zag ik niet helemaal aankomen.

1000x1000

Ik ben fan van deze Britse band sinds de release van ‘Midian’ in 2000, en ondanks dat de band sindsdien flink wat albums heeft uitgebracht (varierend van ‘meh’ tot ‘yeah!’), prijkt ‘Midian’ nog altijd ver bovenaan mijn favorietenlijstje. Echter, ‘Hammer of the Witches’ zou daar wel eens verandering in kunnen brengen.

Het is niet zo dat er veel nieuwe dingen gedaan worden op dit album. Sterker nog, het is een COF-album volgens het boekje, bijna formulematig. Bombastische keyboardpartijen, gevarieerd gitaarwerk, kletterende drums en poëtische horrorteksten. The usual. Waarom dan toch dit enthousiasme?

Omdat elk nummer raak is. Elk compositie is relevant. De albums waarvan ik elk nummer goed vind zijn op één hand te tellen, maar dit is er zo een. En dat is vooral de danken aan de enorme bak gigantische gave gitaarriffs die dit album herbergt. Het gitaarwerk van de twee (nieuwe) gitaristen tilt deze plaat naar eenzame hoogten. De ene keer sfeervol, dan weer melodieus en vervolgens vol venijn, maar altijd interessant.

Ook de rest van de band zit hoorbaar vol vuur. De ritmesectie is creatief en de symfonische bombast perfect afgestemd op de rest van de muziek. Ook de zang van Dani Filth is krachtig, wat helaas live niet altijd naar voren komt de laatste jaren. Het zorgt voor de peper in de reet die toch wel op een aantal albums ontbreekt.

Persoonlijk hoogtepunt van de plaat is ‘The Vampyre at my Side’. Dit nummer bevat alles wat deze band kenmerkt, en weet vele stemmingen te combineren tot een kloppend geheel, waarbij vooral het climaxerende refrein indruk maakt.

Het nieuwe album van het Cradle of Filth is zeldzaam sterk. En dat zag ik niet helemaal aankomen.

 

IJsjes in de lucht

Gisteren kwam ik via een WeTransfer-advertentie (waar ik normaal nooooit op klik) terecht op de website van Danijel Cecelja, waar zijn nieuwste serie ‘Godmachine’ te vinden is.

Ik had nog niet eerder van deze Belgische artiest gehoord maar deze serie is erg tof. Het zijn een aantal surrealistische, met inktpen gemaakte kunstwerken die bol staan van de details en symboliek. Het is best apart (er zweven bijvoorbeeld ijsjes in de lucht), maar dat maakt het bijzonder.

0040_throne&room_33x50_2012

0077_gathering&large_33x50_2013

0130_porcupine_30x39_2011

Gaaf toch? Bekijk de rest op zijn website.